Iets minder realisme graag

Joost Vogel, 26 mei

Inspirerend artikel op TrustyGamer: de schrijver klaagt dat de videogames van tegenwoordig veel te donker en grauw zijn. Kleurrijke speelwerelden, die je een warm gevoel van binnen geven en waar je spontaan vrolijk van wordt, die vind je vandaag de dag niet zoveel meer. Dat dringt ook een andere vraag op: ligt de focus deze generatie niet teveel op het realisme?

Houterig

Dankzij de grote technologische vooruitgang toveren ontwikkelaars tegenwoordig beelden op het scherm waar we vijftien jaar geleden nog niet eens van durfden te dromen. Fotorealistisch kun je het bijna noemen. Bijna, want van écht fotorealisme is zeker nog geen sprake. Bij de lancering van de nieuwste generatie spelcomputers werd veel gesproken over het zogenoemde Uncanny Valley-effect. Dit houdt in dat hoe realistischer de computerbeelden worden, hoe meer het opvalt als de details nét niet helemaal kloppen. Een gamepersonage die er in stilstand hyperrealistisch uitziet, maar eenmaal in beweging houterig en overduidelijk geanimeerd overkomt? Dan nog liever een gamepersonage dat bestaat uit een paar pixels.

Fotorealistisch

Nu moet ik zeggen dat het deze generatie nog wel meevalt met dat Uncanny Valley-effect en ik zie het streven naar realisme niet als iets negatiefs. Begin deze maand woonde ik een presentatie bij van Operation Flashpoint 2: Dragon Rising (zie de preview in de nieuwste GMR) en daarvan werd een gameplay-filmpje getoond dat niet van echt was te onderscheiden. Alle aanwezigen waren – hoe kan het ook anders – laaiend enthousiast. Ik ben niet in de waan dat het er op mijn televisie straks daadwerkelijk fotorealistisch uitziet, maar het zal er ongetwijfeld bij in de buurt komen. En dat maakt de ervaring er alleen maar beter op, lijkt me.

Frisse stijl

Toch is het misschien wel zo dat er tegenwoordig teveel ‘realistische’ games verschijnen (de Wii uitgezonderd). Spelen we immers niet ook videogames om de dagelijkse realiteit te ontvluchten? Vanuit die filosofie is het eigenlijk jammer dat er niet zo heel veel computerspellen zijn met een frisse, visuele stijl, zoals Okami die bijvoorbeeld heeft. Daarom sprak de nieuwe Prince of Persia mij direct bij de aankondiging aan. Deze Ubisoft-game kenmerkt zich met een apart cel-shaded stijltje. Misschien doen meer gameontwikkelaars er goed aan hun drang naar realisme eens naast zich neer te leggen en hun creativiteit wat meer te gebruiken bij het ontwerpen van speelwerelden. Dan zullen de games er meteen een stuk minder grauw en grijs uit gaan zien.

1. Niels de Rijk
   21:02 op 26 mei, 2008

   
   

   ‘Fotorealistische’ games zijn dikwijls shooters waarin een harde, wrede oorlog wordt nagebootst. Geen wonder dat het merendeel daarvan ‘grauw’ en ‘kil’ overkomt.

   Overigens ben ik het niet helemaal eens met de schrijver van het TrustyGamer-artikel: er zijn nog genoeg spellen te vinden die kleurrijk zijn. De ‘nucleaire winter’, zoals hij het noemt, is nog lang niet aangebroken. :-)

2. Kneuvel
   11:09 op 28 mei, 2008

   
   

   Doe mij maar de combinatie fantasie+realisme. Dat kan namelijk best en is zeker geen tegenstelling.

3. Kwak
   16:57 op 29 mei, 2008

   
   

   Ik ben juist overgestapt van de Wii naar de 360 voor de donkere graphics. Ik snap best wel het warme gevoel dat je bijvoorbeeld standaard bij Galaxy krijgt, maar bij bijvoorbeeld GTA 4 of Mass Effect vind ik het ook behoorlijk fijn gewoon even uit te stappen en naar de omgeving te kijken, zonlicht dat op je schijnt, blaadjes die voorbij wapperen, heerlijk.

4. koningwoning
   12:45 op 30 mei, 2008

   
   

   Ik ben het eigenlijk wel met de stelling eens.
   Ik vond Okami bv. fantastisch mooi.
   Je kunt met fleurige schermen echt wel mooie games maken.
   Maar het heeft denk ik ook te maken (wat hierboven al genoemd wordt0 door de inhoud van de games.
   Ik denk bv. ook dat er best wel markt is voor fleurige games…. Little Big Planet doet het al best wel lang goed qua hype.

   een tweedeling - 1 realistische games a la GTA, Bioshock en onrealistisch games a la LBP en

   Waarom ik denk dat het realisme zo goed wordt ontvangen is dat het makkelijker is om “immersed” te worden in een game als de setting herkenbaar is. Is de setting onherkenbaar (lees fleurig), dan ben je al veel meer bezig met een game te spelen ipv een experience mee te maken. Als je weet dat de trend nu met ALLE producten is dat het niet meer om het product zelf gaat, maar om de beleving rond het product…. dan is het niet zo gek dat de gamesindustrie hier zwaar op inspeelt
   Er zouden dan alleen meer

5. Joost Vogel
   15:03 op 30 mei, 2008

   
   

   Het probleem met de Xbox 360 (waar ik het meest achter zit) is het gamesaanbod, dat met een grote meerderheid aan schiet-, race- en sportgames nogal eenzijdig te noemen is. De laatste kleurrijke game die ik op de Xbox 360 heb gespeeld is volgens mij Viva Pinata. Van zulke games zou ik er best wel meer willen zien (ook al kan ik zelf ‘realistische’ games goed hebben).

   En waarom zou je niet opgeslokt kunnen worden door een spel dat niet realistisch is? Zolang de gameplay goed is, kan ik helemaal opgaan in een speelwereld, daarvoor hoeft het voor mij echt niet per-se realistisch te zijn :)

6. GMR Online » Blog Archive » Viva Piñata: voor vaders en zonen
   13:23 op 16 juni, 2008

   
   

   [...] van mijn persoonlijke favorieten op de Xbox 360 is Viva Piñata. Ik heb op deze site al eerder mijn sympathie geuit voor kleurrijke games en deze tuinbouw-sim is wat mij betreft een lichtend [...]

Laat een reactie achter