Het Halo 3-effect

Arjen Kooreman, 29 mei

Toen 26 september vorig jaar Halo 3 uitkwam, was ik als een kind zo blij. Ik ging zelfs eerder weg van mijn stage, zonder een woord te zeggen. “Heb je een vroegertje?”, vroeg Jos onwetend. “Nee, ik heb Halo 3”. De eerste maand was het spel geweldig, tot er iets begon te knagen. Heb ik dit spel niet al drie jaar gespeeld? Ja, dat was Halo 2.

Sinds dit besef heb ik het laatste deel van deze ‘epische trilogie’ praktisch niet meer aangeraakt. Call of Duty 4 kwam even later uit, dus mijn ‘frag-onbekenden-uit-de-rest-van-de- wereld’-verslaving had nauwelijks te lijden. Maar het zette me wel aan het denken. Ga ik nu de nieuwe Smash Brothers ook niet meer leuk vinden omdat ik Melee zo belachelijk veel heb gespeeld? En hoe zit het met Fallout 3, wordt ook die game een herhaling van gevoelens die ik bij de vorige twee delen had?. Ik speel momenteel nog liever Halo 2 dan 3 en Super Smash Bros. Melee staat ook nog regelmatig aan. Ik zit eerlijk gezegd niet heel erg op het nieuwe deel te wachten en maak me geen illusies dat ik de zeshonderd uur speeltijd van Melee ga overtreffen.

Uitzondering
Dit gevoel bij een vervolg, is niet altijd terecht. Ik geniet nog altijd van elke (Paper) Mario, Zelda en Civilization die uitkomt. Ik blijf het dus altijd proberen, ook bij franchises die ik eerder heb overgeslagen. Zo heb ik de eerste drie Call of Duty’s nooit gespeeld, waardoor de ervaring van deel vier voor mij niet te vergelijken is.

Ben ik nu volwassen aan het worden als gamer? Misschien, maar het uitproberen van zoveel mogelijk nieuwe games maakt het gamen tegelijk ook veel leuker. Steeds terugvallen op je meest geliefde titels, daar word je alleen maar nostalgisch en weemoedig van. Maar mocht Halo 4 ooit uitkomen, dan ben ik waarschijnlijk weer vroeg vertrokken, waar ik ook ben.

1. Jos Bouman
   14:37 op 29 mei, 2008

   
   

   Jongeman, ik vrees dat je volwassen wordt. Ik heb hier namelijk ook al een tijdje ‘last’ van. Zo kan een nieuwe RTS me nooit lang boeien (ik ga toch weer terug naar Warcraft II), en heb ik al helemaal geen interesse voor een nieuwe voetbaltitel. Het lijkt toch nooit beter te worden dan Soccer Shootout op de SNES. Daarover morgen meer!

2. Arjen Kooreman
   15:47 op 29 mei, 2008

   
   

   Vergeet ook zeker International Superstar Soccer op de SNES niet, of World Cup op de NES. Daar kan geen Fifa of PES aan tippen. En trouwens, Total Annihilation is veel beter dan Warcraft II, haha.

3. Samuel Hubner Casado
   19:52 op 29 mei, 2008

   
   

   “En trouwens, Total Annihilation is veel beter dan Warcraft II, haha.”

   Run for cover, dude.

   Maarreh, alle gekheid op ‘n stokje; ik heb zelf gelukkig nog geen last van dit jammer genoeg onder gamejourno’s veel voorkomende ’shit-ik-word-oud-en-heb-geen-zin-meer-in-games’-syndroom. Als ik een geliefde game minder speel, dan is dat vandaag de dag puur omdat er een andere titel is die staat te schreeuwen om aandacht.

   Tis dus meer een luxeprobleem bij mij dus. Wellicht dat ik nog ‘ouder’ moet worden?

4. Jean-Paul
   20:56 op 29 mei, 2008

   
   

   Ik heb het bovenstaande ook al bij Civilization. Civ IV is zonder meer goed, maar na jaren Civ II en Alpha Centauri biedt het spel me blijkbaar toch te weinig nieuws om voor langere tijd echt ‘hooked’ te raken. (Civ III heb ik om de een of andere reden nooit leuk gevonden…)

5. Stefan Popa
   23:03 op 29 mei, 2008

   
   

   Och, Arjen. Ik speel nu al 10 jaar Battletoads. Of telt dat niet mee?

6. Samuel Hubner Casado
   0:11 op 30 mei, 2008

   
   

   Ik daag jullie allen uit om Space Invaders Extreme te spelen (DS/PSP, maakt niet uit welke) en dan op wat voor manier dan ook dit ‘te-oud-worden’ gevoel te krijgen. I double… no, triple dare ya! :)

7. Jos Bouman
   1:53 op 30 mei, 2008

   
   

   Samuel, het is toch niet helemaal wat jij zegt, in plaats van ’shit-ik-word-oud-en-heb-geen-zin-meer-in-games’ is het meer iets van ’shit-waarom-zou-ik-dit-spel-spelen-als-ik-dat-en-dat-spel-nog-steeds-beter-vind’.
   In plaats van een steeds maar weer nieuwe games te spelen vind ik het erg plezierig om bepaalde games te blijven spelen. De kracht gaat er simpelweg nog niet af. Je gaat toch ook niet na een jaartje volleybal opeens verspringen en daarna schaatsen en na een kwartaal weer tennissen? :P

8. koningwoning
   12:07 op 30 mei, 2008

   
   

   Als het goed was geweest had het verhaal je er verder in moeten zuigen om je helemaal hooked te krijgen.
   Kijk naar bv. GTA IV - er is niet veel nieuws onder de zon. Ja, je kan nu beter schieten,…… maar het is nog steeds rijden in een auto en mensen afknallen.
   Daarnaast kun je ook nog andere dingen doen, maar niets is verplicht.
   Eigenlijk hetzelfde sinds III, VC en SA.
   Maar Nico en z”n gekke vrienden zuigen je er helemaal in.
   Toen ik het nog niet zo op het verhaal en sommige karakters had vond ik het niet zo interessant…. maar inmiddels ben ik hooked (ja, de gamepplay is ook wel héél erg goed)

   Halo heeft nog nooit een goed verhaal weten te vertellen, dus dan wordt het iets wat het ALLEEN van de gameplay heeft. En als er dan geen drastische verbeteringen zijn…. dan val je gewoon terug op de oude game die dat wel had, want daar heb je fantastische herinneringen aan…. dus speel je niet alleen dat spel, je voelt je gelijk ook weer goed.

9. Arjen Kooreman
   17:46 op 30 mei, 2008

   
   

   Ik heb zelf gelukkig de vorige GTA delen niet zo intensief gespeeld (behalve deel 2, maar dat is niet te vergelijken met de latere delen), dus het ‘Halo 3 effect’ (is het bij deze een officiele term?) is bij deel vier niet van toepassing, voor mij althans. Het verhaal van Halo 2 of 3 zal mij trouwens vier pond worst wezen hoor, het gaat mij voornamelijk om het on-line gedeelte, de single player van CoD4 heb ik ook niet aangeraakt (boeiuh, die terroristen/Russen/Ieren).

   Gamen doe ik voornamelijk voor de onverwachtse ‘wow-geweldig’ momenten die eigenlijk alleen bij multiplayer voorkomen. Of om obsessief mijn eigen scores te verbeteren. Voor een goed verhaal neem ik liever een boek ter hand. Over verhalen gesproken, die laatste missie van GTA IV is echt loos, wie is die gast die ik kill?

10. Stefan Popa
    22:32 op 30 mei, 2008

    
    

    Ben ik de enige bij wie GTA IV niet kan boeien? Ik moet echt mijn best doen om door te zetten en de PS3 niet uit te zetten…

11. Samuel Hubner
    23:11 op 30 mei, 2008

    
    

    @Jos: Klopt helemaal natuurlijk. Ik heb laatst een discussie gehad met iemand die gamen in het algemeen een beetje leek te zijn ‘ontgroeid’, dus vandaar dat ik dat meenam tijdens het lezen van dit stukje.

    @Stefan: Neuh, ik heb de game ook gelaten voor wat het was toen ik naar het tweede safehouse moest. Ik had ‘t allemaal wel al gezien. Ik vind het die ‘perfecte’ scores ook echt niet waard, moet ik eerlijk zeggen.

12. Stefan Popa
    0:35 op 31 mei, 2008

    
    

    Dan ben je verder dan ik Samigo! Maar goed, ik geef nog niet op… Morgen weer een frisse dag, om aan de slag te gaan met GTAIV :)!

13. Sam
    16:45 op 31 mei, 2008

    
    

    @koningwoning

    halo geen goed verhaal? :O hoe kan je dat nou zeggen!
    GTA vind ik ook minder maar dat is gewoon omdat hij vaak vastloopt.
    Het verhaal van IV is wel goed. Ook de keuzemomenten die er in zitten ik moest echt 3x nadenken voor welke keuze ik nou zou gaan.

14. GMR Online » Blog Archive » Total Control(ler)
    12:02 op 5 juni, 2008

    
    

    [...] ontbreekt in mijn top 5). Dit heb ik mijzelf op de hals gehaald omdat ik zo nodig de zeer terechte comment moest plaatsen dat Total Annihilation beter is dan Warcraft 2. In de loop van volgende week zullen [...]

15. GMR Online » Blog Archive » Zomer in je bol
    12:02 op 19 juni, 2008

    
    

    [...] ze komen echter ook voor bij het spelen van ‘nieuwe’ games. Het ‘Halo 3- (of Soccer Shootout-)effect steekt dan de kop op. ‘Dat deden ze vroeger toch beter’, [...]

Laat een reactie achter