“Heaven or Hell… Let’s Rock!”

Samuel Hubner Casado, 9 juni

Metallica is, ondanks hun perfecte derde album, niet bepaald een favoriete band van mij. Nee, voor toffe heavy metal dat meer in mijn straatje ligt, richt ik me toch eerder tot Judas Priest of Megadeth. Toch omarmde ik het nieuws dat Guitar Hero: Metallica over een tijdje in de schappen ligt, want het rhythm-action genre kan wat mij betreft wel wat minder pop en wat meer kloten gebruiken.

Ik kan me nog goed herinneren dat Niels ’t Hooft kort na de lancering van Guitar Hero II tegen mij zei dat hij de game zeer kon waarderen, ware het niet dat de tracklist naar zijn mening uit te veel obscure hard rock en heavy metal bestond. Een mening die meerdere gamejourno’s er op na hielden, dus ik nam het mijn gewaardeerde collega alles behalve kwalijk. Niemand is immers perfect.

Mijn verlanglijstje

Enfin, wat mijn mening was rondom de muziek van Guitar Hero II, zal nu ondertussen wel duidelijk zijn. En nu Metallica (een band die tijdens hun eerste jaren zelfs weigerde videoclips op te nemen omdat het te ‘commercieel’ zou zijn… ‘oh, the irony’) een eigen Guitar Hero krijgt, hoop ik stiekem dat dit het begin zal zijn van een trend. Hopelijk verkoopt het dus als een trein, want een Guitar Hero: Iron Maiden of iets dergelijks zou er ook in gaan als zoete koek.

“And why stop there?” Guitar Hero Encore: Rocks the 80’s was immers een geweldig idee. Waar blijft bijvoorbeeld Rocks the 70’s met o.a. het beste spul van Led Zeppelin en Black Sabbath? Of wat te denken van Guitar Hero Encore: Modern Metal, met onder andere Avenged Sevenfold, Lamb of God, Silent Civilian en The Dillinger Escape Plan? Hun muziek is zeker hard en een ‘acquired taste’, maar het gitaarwerk is wat mij betreft wel stukken ‘heldhaftiger’ dan dat van bijvoorbeeld Coldplay.

Recursieve gamemuziek?

Maar ja, je bent een gamer of je bent het niet. Als ik één fictieve Guitar Hero-game mocht kiezen om ‘in ’t eggie’ te mogen spelen, dan zou dat zonder twijfel een videogame-editie zijn. Toffe rockversies van ’s werelds bekendste gametunes? Oh, echt wel. Street Fighter II! Castlevania! Mega Man 2! Allemaal geweldige soundtracks die vaak net zo memorabel zijn als de spellen waarin ze verschenen.

Als de rest van tracklist vervolgens gevuld wordt met nummers van de oh-zo-geweldige Guilty Gear-games, dan ben ik bang dat ik niet meer op straat zal worden gesignaleerd. Deze, jammer genoeg nog obscure, serie vechtgames heeft met Guilty Gear X2 naar mijn mening de tofste soundtrack sinds Mega Man 2; vooral het gitaarwerk is werkelijk om van te smullen! Check het iconische ‘Awe of She’ en ‘Conclusion’ maar. Al wint werkelijk niks het van ‘Holy Order’. Alsof er een engeltje en een duiveltje tegelijkertijd in je oor aan zingen zijn. Heerlijk!

Laat een reactie achter