Gevoel van snelheid

Toine Kamphuis, 25 juni

Ooit nagedacht over de manier waarop ontwikkelaars ‘het gevoel van snelheid’ in games verwerken? Beantwoord je deze vraag met een volmondig ‘ja’, dan is de kans groot dat je een fanatiek racegamer bent. Leuk, maar daarmee blijft de vraag onbeantwoord.

Doorgaans maakt deze reviewer zich niet zo druk over triviale zaken zoals ‘het juiste gevoel van snelheid’ in racegames. Zo weet je gewoon dat de makers van de recente Need for Speed-games behoorlijk overdrijven. En wat dacht je van de Burnout- en Midnight Club-games? Daarbij hoef je maar te kijken naar het gaspedaal en je scheurt al met een gevoelsmatige vierhonderd kilometer per uur door de straten. Dat is dolle pret natuurlijk en zo heeft elke racegame zijn charme.

GTR
De GTR-reeks bijvoorbeeld is behoorlijk realistisch en menig gamer vliegt bij voorbaat al uit de bocht door een gebrek aan hulpmiddelen. Dat geldt ook voor de Race Driver (voorheen: DTM /Toca) games van Codemasters. De actie was soms tergend realistisch en bij een grote stuurfout op hoge snelheid kon je het scheurijzer naar de sloop brengen. Game over.

Nu klagen gamers vaak over de afwezigheid van een gevoel van snelheid in games. Dit is met name het geval bij de wat meer ‘realistische’ titels. En dat is opvallend. Tijdens het spelen van Race Driver Grid probeerde ik een verklaring te vinden voor de tegenstrijdigheid. En zowaar, die heb ik gevonden! Maar voordat ik het ‘geheim’ prijs geef, eerst even wat meer over GRID.

Nieuwe aanpak
Voor het eerst in de geschiedenis van de reeks experimenteert Codemasters met een mainstream-aanpak. Met andere woorden: geef gas en je rijdt gevoelsmatig veulstehard. Dit hoort allemaal bij de nieuwe filmachtige aanpak van het spel waarbij het realisme wordt opgeofferd ten koste van sensatie. Toegegeven, in eerste instantie vond ik het helemaal niks. Maar na een tijdje spelen went het jakkeren en is het nog aangenaam ook. Honderd procent adrenalinerush!

Het is een hele verademing om eens ongecompliceerd te raggen waarbij de concentratie ondergeschikt is aan snelle reflexen en de drang om steeds extremer tekeer te gaan. Deze drang speelt in een realistische racegame geen rol van betekenis omdat je hierin voortdurend geconcentreerd moet handelen.

Tot zover het uitstapje naar GRID, het spel dat de aanleiding is voor deze blog. Resteert alleen nog het antwoord op eerdergestelde vraag. Het antwoord luidt: in realistische racegames ervaar je minder een gevoel van snelheid omdat je dat in het echt ook minder ervaart. Zo. Lekker kort door de bocht, maar het klopt wel.

Zo heb ik heel wat keertjes in real life over circuits gescheurd, zowel zelfstandig als met professionele coureurs. Het viel me elke keer op dat de wereld gevoelsmatig best langzaam aan je voorbij trekt. Zelfs met snelheden boven de 250 km/u. Dat heeft alles te maken met het brede blikveld van de mens en het feit dat je diepte ziet. Dit is lastig na te bootsen op een scherm en hierdoor ontbreekt het gevoel van snelheid in realistische racegames. Et voila, het mysterie ontrafeld. Nu over tot de orde van de dag. Volgende week buig ik me over de zin van het leven. Tenzij iemand een betere vraag weet te verzinnen. Wat je ook vraagt (hieronder…), de score van GRID geef ik niet prijs.   

1. Jos Bouman
   15:00 op 28 juni, 2008

   
   

   Jammer genoeg (ivm budgetten, risico’s en het mileu) blijft echt racen toch altijd leuker :-)

Laat een reactie achter