Wij Wii-bezitters wisten natuurlijk al veel langer dat we onzin op de mouw gespeld krijgen. Dat we te maken hebben met luie ontwikkelaars en risicomijdende publishers. En nu weten we het zeker. De subliem uitziende first-person shooter The Conduit - nog steeds zonder uitgever - vormt het sprekende bewijs. >>>
Videogameverzamelaars zijn nooit tevreden. Maar na afgelopen zaterdag ben ik een tevreden man. Wat kun je anders, als je een volledig ColecoVision-pakket thuis krijgt afgeleverd, compleet met expansiemodules en games, en dat allemaal voor niks!? >>>
Hardlopers zijn doodlopers. Zo ondervond ook Sonic the Hedgehog. Na een flitsende start op de Mega Drive (gisteren precies 17 jaar geleden), raakte de platformheld verstrikt in een wirwar van mislukte spin-offs, geforceerde genre-uitstapjes en dubieuze gastoptredens. Toch lijkt de neerwaartse spiraal dit jaar verruild te worden voor een vreugdesprong, met dank aan Sonic Unleashed en Sonic Chronicles: The Dark Brotherhood. >>>
Daar stond ik dan, voor de zoveelste keer in een overvolle tram. M’n MP3-speler lag jammer genoeg thuis, waardoor ik me niet alleen mateloos irriteerde aan mijn zwetende medemens (oh, wat heb ik een hekel aan massa’s) maar ik me ook nog eens stierlijk verveelde. Dus ik begon om mij heen te kijken, in de hoop iets te zien waarmee ik mijn brein nog een minuut of zeven kon bezighouden. >>>
Een van de luxeproblemen waar je als gamejournalist wel eens mee worstelt, is dat er games in je kast staan te verstoffen die dat absoluut niet verdienen. Zoals het ruimteavontuur DarkStar One, dat ik ooit uit een budgetbak viste, om het na een paar zeer bevredigende uurtjes spelen noodgedwongen op te bergen: er moest weer eens de een of andere gloednieuwe titel gerecenseerd worden. *zucht* >>>
Kun je ‘m nog herinneren? Shadowrun - en dan bedoel ik niet de klassieke RPG, maar de first-person shooter van een jaar geleden. Ik weet nog dat ik in de recensie overwoog dat het spel zo beperkt was qua spelopties, dat de volle prijs iets teveel gevraagd was. Gelukkig kan dit logje aangrijpen om opnieuw rond te bazuinen dat Shadowrun een budgetprijs wél meer dan waard is! >>>
De eerste paar keer als je Wii ’s ochtends blauw fonkelend licht verspreidt denk je nog: “Joepie! Iets nieuws, leuks of interessants!” Toen het laatst gebeurde dacht ik alleen maar: “Nee he?” Ik ‘mocht’ de systeemsoftware namelijk weer updaten. En om het genot nog even groter te maken ‘mocht’ dat ook bij de PlayStation 3. Want: is beter, of zo. Zal wel en boeit me niet. >>>
“Prrrt Prrrt, Prrrt Prrrt”; wat een heerlijk geluid! Dit ene toontje dat uit mijn PS3 komt rollen dompelt mij binnen een microseconde onder in een gelukzalige wolk van genot. Solid Snake, wel een tintje grijs ouder, sluipt weer door mijn beeld en zoekt een rustig plekje op om de oproep van mijn vriend Otacon te beantwoorden. >>>
Momenteel vindt in Utrecht het Festival of Games plaats, een conferentie voor professionals die zich bezighouden met games. Woensdag werd het festival geopend door Ralph Baer, de 86-jarige ‘uitvinder van games’. Ik mocht hem met een paar andere journalisten interviewen. Nou ja, interviewen. Het resulterende portret staat vandaag in nrc.next. Eén aspect van Baers leven kon ik niet in het stuk verwerken: de vele rechtszaken die hij voerde. >>>
Het is zomer… Je hoort weer naar buiten te gaan, want grote titels verschijnen er nauwelijks in dit jaargetij (met uitzondering van de nieuwe Smash Bros. Eindelijk…). Metal Gear gaat aan mij voorbij, gezien het gebrek aan een Playstation 3. Maar buiten zitten is ook maar zozo… Tijd om weer eens wat oudere titels uit de kast te trekken! >>>
Command and Conquer: Red Alert 3
De magische momenten van weleer komen wederom tot leven in deze meeslepende RTS. De foute filmpjes zijn weer van de partij, het betere bouw- en knalwerk zorgt voor een hogere hartslag en ook de humor is als vanouds. Kortom: alsof je thuiskomt en er is niets veranderd.