E3 2008: hands-on met Nintendo-games

Niels 't Hooft, 17 juli

Gisteren kreeg ik de kans om Nintendo’s mini-line-up voor de Wii te spelen. Na de negatieve reactie op de persconferentie was dit eigenlijk een verademing. De games bleken namelijk erg leuk. Niet in de laatste plaats omdat Frank en Veerle van Nintendo Benelux gezellig meespeelden.

• Wii Sports: Resort - Het zomerse vervolg op Wii Sports, dat gebruikmaakt van de MotionPlus-uitbreiding. (De accessoire zit straks gratis bij het spel.) Van wat ik gezien heb, werkt hij geweldig: vooral bij het oefenzwaardvechten kun je heel precies aanvallen en verdedigen met je zwaard. Het jetskiën was ook leuk; de producent van deze game wist me in een interview te vertellen dat hij destijds de regisseur was van Wave Race 64 en dat de hoofdprogrammeur van dat spel nu ook aan Wii Sports: Resort werkt.

• Wii Music - Uit de presentatie was het onduidelijk wat je nu precies moet doen als je deze game speelt. En nu ik het eenmaal heb geprobeerd, is het eigenlijk nog steeds niet helemaal helder - iets met de Wii-afstandsbediening bewegen en op knoppen drukken. Maar dat het leuk was, is zeker. Volgens mij zit het zo: iedereen kan Wii Music spelen, maar de natuurlijke toestand is dat je vooral een bak herrie produceert. Het is dus oefenen geblazen voordat je iets fatsoenlijks laat horen. In de demo zaten vijf liedjes (wat vast nog sterk wordt uitgebreid) en vijftig instrumenten - van castagnettes tot een kung-fu-vechter die op de maat kreten slaakt. Het volledige drumstel was trouwens indrukwekkend: ik heb het idee dat je hier straks echt aardig op kunt drummen.

• Wario Land: The Shake Dimension - Eindelijk weer een echte Wario-platformer (dus, diep in een level afdalen, en op het laatst binnen de tijdlimiet ontsnappen) die ook nog eens intern bij Nintendo is ontwikkeld. Het spel ziet er prachtig uit: de 2D is zeer gedetailleerd en rijkelijk geanimeerd, alsof je naar een tekenfilm zit te kijken. Ten slotte werd ik erg blij van de mechaniek waarmee je bepaalt in welke hoek je vijandjes wilt werpen: je moet de Wii-afstandsbediening daarbij kantelen, wat gepaard gaat met een fijn stapsgewijs tikgeluid. Moeilijk te omschrijven, maar precies de juiste feedback voor deze handeling.

• Animal Crossing: City Folk - De game waar ik van deze vier het minst mee heb. De stad lijkt een aardige toevoeging voor fans van de reeks: Wii-vrienden komen daar samen en zien elkaars veranderingen. In een interview vertelde de producer van het spel dat Animal Crossing ooit begon als avonturengame met communicatie-aspect; die game zou ik nou wel eens willen spelen!

Laat een reactie achter