We need a montage!

Arjen Kooreman, 7 augustus

In de hoogtijdagen van mijn Halo 2-verslaving keek ik vaak naar compilaties van mooie momenten die (professionele) gamers hadden opgenomen, oftewel: montages. Meestal ondersteund door opzwepende rockmuziek, waardoor je er lekker in kwam. En het had nog een functie ook: ik had altijd meteen zin om weer Halo 2 te spelen en je kreeg dankzij deze opnames vaak nieuwe inzichten in een spel dat je van binnen en buiten dacht te kennen.

Een interessant gegeven is dat je na het kijken van dergelijke montages vaak betere prestaties levert. Je probeert de dingen uit het filmpje na te doen en je bent er van overtuigd dat je het spel beter speelt, nu je hebt gezien hoe het ook kan. Raar, want als ik bijvoorbeeld Erwin Kroll Het Weer heb zien presenteren, kan ik niet beter de regen van de drup onderscheiden. En ik kan ook niet beter voetballen na het kijken van een (samengevatte) wedstrijd, bleek na het afgelopen EK. Die bal ligt nu nog steeds in een diep gat naast mijn dakterras.

Kennis
Misschien moet je wel eerst iets een beetje kunnen, voordat je begrijpt wat er gaande is bij een montage. Kijk bijvoorbeeld eens naar deze klassieker. Zag je die Double Shots? Die BxR’s? Nee? Jammer, ik wel. En ze waren prachtig getimed, dat doe je niet 1-2-3 na.

Gek genoeg hebben montages van mijn huidige FPS-liefje (Call of Duty 4) lang niet zo’n impact als die van Halo 2 vroeger hadden (en nog steeds hebben). Heb ik Call of Duty 4 nog niet genoeg gespeeld? Ik heb nota bene bijna een gouden Dragunov waarvoor je bij elk van de sniperwapens 150 headshots moet halen, dus qua verspeelde uren zit het wel snor. Waarschijnlijk leent Call of Duty 4 zich toch minder voor montages dan een spel als Halo 2. En waarom? Dunno… Misschien omdat het spel iets sneller gaat dan een spel als Halo 2 en de mooie acties daardoor verloren gaan tijdens montages. Ik kijk er over een half jaar nog wel eens naar, hopelijk heb ik dan Call of Date 4 genoeg gespeeld om ook door deze montages gehyped te raken. Double Kill! Oh nee, da’s Halo…

And now…
…for something completely different…

Dat de oude Grieken hun tijd ver vooruit waren, is algemeen bekend. Ze bouwden bijvoorbeeld het Parthenon en het volk bracht grote denkers als Socrates en Plato voort. Maar, zo blijkt sinds kort, ook de eerste (stenen) spelcomputer: ‘De Pre-Station’.

Credits: Arjan Kuijper

Zoals je ziet, vier poorten voor controllers en een PS2-achtig design. Helaas zijn de discs nooit gevonden tijdens deze opgraving in Athene. Dus over het soort spellen kan er niets verteld worden. Misschien werkte deze game-entrepreneurs reeds met downloadable content? Wie weet…

Laat een reactie achter