Go with the flow

Rody van der Pols, 27 augustus

Stoempen op de racefiets of ontspannen gamen op de bank. Kan het contrast groter? En toch hebben deze beide activiteiten – voor mij althans – verdacht veel van elkaar weg. Oké, niet op het fysieke vlak. Maar qua beleving gebeurt er iets soortgelijks in mijn hoofd. Ik heb het over flow.

Flow is een begrip uit de psychologie dat verwijst naar een ‘optimale ervaring’. Bij zo’n ervaring vallen je beleving en gedachten even helemaal samen, je vergeet de tijd en beseft pas na afloop dat je ‘helemaal van de wereld’ was. Sommige wetenschappers beweren dat de mate van flow die mensen in hun dagelijks leven ervaren voor een groot deel bepaalt hoe goed ze met stress kunnen omgaan en hun geluksniveau. Het mooie is dat je zelf actief op zoek kunt gaan naar flow ervaringen. De Hongaars-Amerikaanse onderzoeker met de onuitsprekelijke naam Csikszentmihalyi heeft zelfs uitgezocht aan welke kenmerken een activiteit moet voldoen om flow te kunnen oproepen. Daar gaan we, flow ontstaat als je:

- een duidelijk doel hebt
- onmiddellijk weet of je vooruitgang boekt
- je vaardigheden volledig benut
- je uitgedaagd voelt
- geconcentreerd bezig bent
-controle hebt over de situatie.

Het klinkt bijna als les één van de cursus ‘hoe maak ik een succesvolle videogame?’ Bijna alle klassieke videogames blinken er dan ook in uit om de speler zo’n gevoel van flow te bezorgen. Denk aan een spel als Tetris, de Mario-platformers of Pac-Man.

Zelf ervaar ik flow over het algemeen het sterkst bij racegames. Een mijn favorieten in dat opzicht is Burnout 2, die ik helemaal grijs heb gespeeld op de GameCube. Vooral de mogelijkheid in dit spel om een zo lang mogelijke ‘ketting’ van burnouts te maken - bijvoorbeeld door tegen het verkeer in te racen - maakt dat ik minutenlang zonder te knipperen naar het beeldscherm kan staren. Zeker als ik acht, negen burnouts achter elkaar weet te scoren, dan ben ik lekker aan het flowen, kan je verzekeren. Moet je nagaan wat deze gast moet ervaren. Duizend burnouts achter elkaar. Dat moet de flow-koning zijn.

1. Bert
   15:53 op 28 augustus, 2008

   
   

   als je geinteresseerd bent in het onderwerp moet je zeker ook eens wat verder lezen over “telepresence” etc, gaat nog een stapje verder dan gewoon “flow”.

   En feit is net dat games hier nog te weinig op inspelen volgens mij. Vooral wat betreft de uitdaging etc, dat optimale niveau wordt zelden bereikt als je bij een game slechts de keuze krijgt uit 2 of 3 standaardmoeilijkheidsgraden. Zou ideaal zijn mochten ze de games zo programmeren zodat de moeilijkheid zich aanpast aan elke unieke speler (zoals Enter The Matrix ooit eens op heel bescheiden manier geprobeerd heeft).

   Enfin, valt nog veel meer over te zeggen, heb er niet voor niets een eindwerk over geschreven :-)

2. Rody van der Pols
   14:12 op 1 september, 2008

   
   

   Dank voor je reactie Bert. Telepresence: had ik nooit van gehoord. Ik ga eens googlen. Ben nieuwsgierig.

3. Bert
   17:50 op 1 september, 2008

   
   

   By the way, als ik m’n eerste reactie nu herlees merk ik wel onbedoelde dubbelzinnigheid :-) bedoelde vooral dat telepresence ook interessant is om over te lezen (niet dat het dus letterlijk zélf nog dieper gaat), aangezien dat mee in relatie met flow staat (al zijn er verschillende modellen omtrent flow en wat het veroorzaakt).

   Maar is zoals gesteld een boeiend onderwerp om je in te verdiepen, er zijn overigens reeds een beperkt aantal studies die flow onderzoeken in relatie met games (en dan bvb de effecten van advertising etc), moet je zeker eens naar zoeken in wetenschappelijke (online) magazines mocht je er gratis universiteitstoegang toe hebben.

Laat een reactie achter