Q&A: Je eerste gameherinnering

GMR-redactie, 30 oktober

Freud heeft er hele boeken over volgeschreven: de invloed van de ervaringen uit je kindertijd op je leven als volwassene. Om erachter te komen hoe dat bij de GMR-redacteuren zit, legden we ze op de sofa, brachten we hen onder hypnose en vroegen naar hun vroegste gameherinneringen. De resultaten kun je lezen na de klik…

Gerthein Boersma
Escape: een super simpele platformer die wel wat weg had van Donkey Kong: je moest robotjes ontwijken en je een weg naar de top banen, alwaar je werd opgepikt door een helicopter. Het was een MSX-spel, dat geladen werd vanaf zo’n piep-knarsend cassettebandje. Mooi was die tijd!

Jos Bouman
Ik was een mannetje van zeven toen ik me bij mijn oom en tantje stond te vergapen aan het wonder dat Teletekst heette. En om me helemaal een bewoner van de middeleeuwen te laten voelen hadden ze ook nog eens een spelcomputer met Pong!. In de eerste paar potjes die ik speelde moet het zaadje voor mijn carrière geplant zijn.

Jesse Moerkerk
Ik denk dat het 1987 was dat ik samen met een vriendje van de basisschool achter de computer van zijn vader kropen voor een potje Paratrooper. Uren en uren hebben we daar doorgebracht, terwijl we om de beurt probeerden zoveel mogelijk parachutistjes uit de lucht te schieten. Mijn eerste game-ervaring is dan ook gelijk mijn eerste verslaving geweest.

Jean-Paul Keulen
Ik heb er even wat zoekwerk voor moeten verrichten, maar mijn eerste gameherinnering zal Mouse Trap geweest zijn, een Pac-Man-kloon voor de ColecoVision van één van mijn neven. We hebben het dan over begin jaren tachtig, dus ik was waarschijnlijk ongeveer vijf jaar oud.

Samuel Hubner Casado
Tijdens mijn vierde levensjaar was ik in een gigantisch winkelcomplex in Spanje, waar mijn ouders vakantie vierden. Ze brachten me toen naar een klein zaakje, waar onder andere twee arcadekasten stonden. Eén daarvan bevatte een sidescrolling beat-’em-up dat zeer waarschijnlijk de eerste Double Dragon was. Ik haalde het tot het tweede level en voelde me extatisch. En het is nooit meer goed gekomen.

Arjen Kooreman
Slappe floppy’s, groen-zwart beeld en een toetsenbord met een zwaar klikgeluid: de 286. Volgens mij was het Paratrooper dat ik als eerste speelde. Urenlang kon ik parachutes kapot schieten, waardoor de mannetjes in groene pixels op de grond uiteenspatte. Er was toen nog weinig game jargon, maar dankzij die stationaire turret is mijn liefde voor fraggen ontstaan.

Peter Keizer
Mijn eerste game-pc was een 386, een loodzware bak die eigenlijk bedoeld was als server. De eerste game die ik daarop speelde was een tekst adventure(ben de naam vergeten). Zo’n spel is net een interactief boek. Best grappig eigenlijk, een game zonder graphics en toch behoorlijk spannend. ‘Je staat aan het einde van een weg, vlak voor een stenen huisje. Je bent omgeven door bos. Wat wil je doen?’

Toine Kamphuis
Mijn eerste kennismaking: een monochroom LCD handheld game begin jaren ‘80. Dat ding heette Missile Command of zo. Beetje bootjes knallen met veel gebliep. Anderen liepen in deze tijd met Donkey Kong te sjouwen, zo’n spelletje met twee schermen. Tja, dat was wat.

Joost Vogel
Van vroege jeugdherinneringen kan ik me vooral ‘flitsen’ voor de geest halen. Zo is mij nog steeds het beeld bijgebleven waarbij ik driftig op eenden zat te schieten op de zolderkamer van mijn grote neef. Inderdaad: Duck Hunt heeft zich als eerste game in mijn geheugen genesteld. Het begin van een lange verslaving, laten we maar zeggen…

Eric van der Woude
Als Amsterdamse peuter bezocht ik regelmatig de Mirandabad. Niet alleen voor de geweldige golfslag, maar ook vanwege de arcadekast. Gezien het alweer 27 jaar geleden is, moest ik hard zoeken op internet welk spel het ook alweer betrof. Gelukkig herkende ik de illustratie op de zijkant van de kast: Galaxian, en dan met name de multiplayerstand. Als in: mijn vader sturen, ik schieten.

Laat een reactie achter