De Wii heeft nog veel succesvolle jaren te gaan, zo stelt Frank Rittinghaus, marketingmanager van Nintendo Benelux. In een interview met Bashers-aanvoerder Niels ’t Hooft toont hij zich, ondanks het huidige gebrek aan een ‘aanvoerderstitel’, uiterst tevreden. “De Wii staat er op dit moment beter voor dan ooit.”
“Niemand, noch de journalistiek, noch de analisten en noch wij binnen Nintendo hadden verwacht dat de Wii zo goed zou uitpakken”, geeft Rittinghaus toe. Zelfs in de Benelux verbreekt de console alle records. Begin 2008 had Nintendo hier ongeveer 350.000 exemplaren verkocht, inmiddels ligt dit aantal alweer een stuk hoger (500.000?).
Op de stelling dat er op de Wii een gebrek is aan nieuwe AAA-titels, reageert Rittinghaus laconiek. “Er is een groot assortiment aan games dat een brede groep mensen aanspreekt. […] Niet iedere titel hoeft van het kaliber Wii Fit te zijn om iets voor het platform te betekenen.”
Een opmerkelijke uitspraak, aangezien Nintendo er in de voorgaande jaren wél voor zorgde dat spelers voor het feestseizoen voorzien waren van minstens één AAA-titel. In 2005 was dat Mario Kart DS, in 2006 The Legend of Zelda: Twilight Princess en in 2007 Super Mario Galaxy; deze winter moeten we het doen met Wii Music.
Hoewel het grootste deel van de gamepers zich negatief uitlaat over dat spel en ook de verkopen ervan tegenvallen (in de Verenigde Staten slechts een tiende van Wii Fit), maakt Rittinghaus zich geen zorgen. “Wii Music is een geheel nieuw concept, niet te vergelijken met andere games in het muziekgenre. […] Met dit in het achterhoofd is het niet zo gek dat Wii Music niet als een raket van start gaat.”
Maar er is ook wrok. Gamerecensenten zouden het ‘spel’ niet op waarde kunnen schatten. “Ik heb het gevoel dat veel videogamerecensenten vastzitten in een traditioneel denkpatroon. Videogames moeten volgens hen aan een aantal regels voldoen. Het meten van je prestatie is er daar één van en Wii Music doet dat niet.”
Dat geeft maar weer eens aan hoezeer Nintendo baalt van de onvoldoendes. Maar ook hoezeer ze geloven in hun eigen ‘non game-filosofie’, zélfs als deze een keer níet goed uitpakt. Het volledige interview met Frank Rittinghaus is hier te lezen.
17:22 op 8 december, 2008
Hoezo hebben we alleen maar Wii Music?
We hebben Animal Crossing, en ik heb ook Tales of Symphonia geïmporteerd: daar kom ik echt wel de wintermaanden mee doorheen!
En vergeet Disaster niet, weliswaar niet zo goed beoordeeld door jullie ([N]-Gamer), maar in de PU wel, dus had ik hem maar gekocht, en hij is zeker leuk. Geen AAA titel, maar wel leuk.
En er komen vast nog wel wat leuke 3rd Party spellen uit, hou me er niet echt mee bezig.
En de DS! Rune Factory 2, Luminous Arc 2, Fire Emblem en Chrono Trigger!
Nee, genoeg goede titels voor mij.
11:46 op 13 december, 2008
Ik moet zeggen dat ik het met Frank eens ben, veel recensenten hebben (nog?) niet een manier gevonden om een product te reviewen wat niet past in een van de hokjes die er voor games bestaan.
Het is een beetje hetzelfde als een nieuwe cd van Frans Bauer laten recenseren in de Revu… dan krijg je een groot contrast tussen de recensent en de consument op een album waar ondertussen honderdduizenden mensen een cd van aanschaffen en met veel plezier beluisteren. En beide hebben gelijk…
16:02 op 14 december, 2008
Fijn dat het even wordt vermeld. Wii music verdient ook meer dan de meeste recensenten aangeven..
16:16 op 15 december, 2008
Jurrie en Haayer: wat een lariekoek.
Het lijkt me niet dat gamejournalisten anders tegen dat soort games aankijken omdat ze in het hokje van ‘gamejournalisten’ denken. Gamejournalisten lijken mij gewoon fanatieke en kritische gamers met een uitgesproken mening.
En schiet toch op zeg, Wii Music rammelt letterlijk en figuurlijk aan alle kanten. Het ontbreken van een meetbare prestatie is al vaker in games voorgekomen. Neem Electroplankton: dramatische verkopen maar juist door gamejournalisten vaak best redelijk beoordeeld.
Wat Wii Music nog beroerder maakt is dat het zich op geen enkel front kan meten met een spel als Guitar Hero, een succes bij zowel de gamejournalisten als casual gamers. Alleen al omdat het spel voldoet aan een paar wetten van interactief amusement: feedback is altijd consistent en je weet dus waar je aan toe bent. In Wii Music kun je waarschijnlijk geen punten verdienen omdat de frustratie met die inferieure rammelaar dan alleen maar groter zou worden.
Laten we de woorden van iemand als Frank Rittinghaus vooral niet te serieus nemen. Hij doet ook maar zijn werk en zal nooit negatief zijn over zijn eigen producten. Hij heeft het al moeilijk genoeg met die belabberde najaarsline-up van Nintendo. Zijn woorden zullen op sites als deze gelukkig kritisch worden bekeken, ‘t is veel erger dat er bijna in elk reclameblok een filmpje voor Wii Music te vinden is. Drie keer raden wie daar in gaan trappen. Zou het juist niet mooi zijn als een kritische gamejournalist kan voorkomen dat die mensen 60 euro uit de zak wordt geklopt?
17:34 op 15 december, 2008
Spot on, MichelB.
23:14 op 16 december, 2008
“Er is een groot assortiment aan games dat een brede groep mensen aanspreekt. […] Niet iedere titel hoeft van het kaliber Wii Fit te zijn om iets voor het platform te betekenen.”
“Maar ook hoezeer ze geloven in hun eigen ‘non game-filosofie’, zélfs als deze een keer níet goed uitpakt.”
Deze arrogantie heeft ze een paar jaar eerder ook de kop gekost en wederom gaan ze nu het schip in.
19:50 op 20 januari, 2009
nou en?
laat Nintendo lekker aankloten, als ze binnenkort maar weer terug gaan naar leuke games maken, anders koop ik een ps3+killzone 2
15:17 op 23 januari, 2009
Ps3 suckt