Via een topic op het populaire NeoGAF-forum kwam ik bij een wel heel opvallende recensie van Football Manager 2009. De Amerikaanse afdeling van IGN beoordeelde de nieuwste uitgave in deze gelauwerde managerserie namelijk met een score van 2,0. >>>
Vroeger was online spelen een ervaring met vele ergernissen: Lag, slechte teammates, schreeuwende Amerikaanse minderjarigen en natuurlijk mensen die veel beter zijn dan jij (die zijn het ergst!). Dat is sinds kort voorbij met de nieuwste trend: met z’n allen co-op hordes AI afknallen. >>>
Ik weet het nog goed, het was maart 2005 en ik stond glimmend van trots in de winkel. Ik had net namelijk mijn nieuwste speeltje aangeschaft; de PSP. Met mijn schatje nog in de verpakking stond ik al te mijmeren over de mooie ervaringen die mij nog te wachten stonden… >>>
‘Helaas kan uw Xbox 360 dit spel niet afspelen. Neem contact op met uw softwareleverancier en zak lekker door de grond met dit schrijnende gebrek aan compatibiliteit.’ Gelukkig zal dit niet gebeuren bij de New Xbox Experience, maar de nieuwe interface voelt wel aan alsof je opeens een Apple gamesconsole hebt, die doordrenkt is met Nintendosaus. >>>
Marcus Fenix had zojuist enkele Locust-snipers een koekje van eigen headshot-deeg gegeven alvorens hij besloot om verder de berg op te rennen. Halverwege de tocht naar boven attendeerde Baird hem op een groep van acht Locust-soldaten dat vele meters onder hen aan het marcheren was. “Anyone need some sniper-practice?”, zei Fenix vervolgens sarcastisch. >>>
De presentatoren van ScrewAttack vinden zichzelf veel te grappig (pot, ketel, zwart) maar hun filmpjes zijn toch altijd wel vermakelijk. Met liefde kijk ik al hun Top Tien-lijstjes, om keer op keer hoofdschuddend te concluderen hoe matig ze inhoudelijk eigenlijk zijn. Maar verdomd, hun nieuwste lijst, die van de tien beste game themes ooit, is eigenlijk zo slecht nog niet. >>>
Zijn GameCube-games al rijp voor de rubriek Retro? Over die vraag discussieerden we enige tijd geleden tijdens een [N]Gamer-redactievergadering. Ik vond van wel, maar stond daarin (geloof ik) alleen. Toen ik gisteren, na lange tijd, mijn uitgeleende exemplaar van Burnout 2 terugkreeg van een vriend, moest ik er weer aan denken: want voor mijn gevoel is deze game inmiddels echt wel retro-ready. >>>
Gistermiddag nog even Grand Theft Auto IV opgestart. Puur om aan een verwoed pc-gamer te demonstreren dat de technische kracht van een spelcomputer tegenwoordig ook niet mis is. Hij vroeg me waarom ik het spel op de Xbox 360 had gekocht in plaats van voor de PlayStation 3. “Downloadable content”, zei ik als vanzelf. Maar zit ik daar echt nog op te wachten? >>>
Castlevania is vét. En het is sinds de overname van het Metroid-sjabloon ook nog eens één van de weinige spelreeksen waarin ik fikse RPG-invloeden daadwerkelijk tof vind. Levellen, betere equipment vinden, rekening houden met de elementaire waardes van de wapens en spreuken… het werkt allemaal als een tierelier in combinatie met strakke, directe 2D-actie. Eén ding blijf ik me echter keer op keer aan ergeren. >>>
Via Bart van Bashers werd ik gewezen op een artikel op GamesRadar met de prikkelende titel ‘Why Scary Games Are Never Scary’. Bart greep dit artikel aan om zijn kritiek op Dead Space te recht-vaardigen, maar in hoeverre snijdt het artikel op GamesRadar hout? En bewijst een titel als Dead Space juist niet dat het medium games zich uitstekend leent voor het horrorgenre? >>>